Gaurko klasean ikasgaian
zehar zer lanak egingo ditugun azalpenarekin hasi gara. Beti anotatu behar
egingo dugu zer egin duguna klasean, zein edukiak lantzen diren, nola sentitu
garen eta nola lan dezakegun umeekin etorkizunean maistrak bezala.
Oso garrantzitsua da
sormena erabiltzea hori egitean eta argazkiak edo marrazkiak jar ditzakegu
baita artikuluak, webak, linkak, blogak et, eta hori dela eta, gure lana oso
desberdina izango da. Gainera, interesgarriena iruditzen zaidana besteek ere
zer egiten duten ikusi ahal izatea erakusketeetan. Horri esker, besteengandik
asko ikas dezakegu eta gure praktikarekin konpara ahal dugu hobetzeko.
Beste
aldetik, Judith-ek lan teorikoari buruz hitz egin dugu. Antza, notaren %30 balio
izango du (%20 lan idatzia eta %10 azalpena/defentsa) eta binaka egingo da. 10
dokumentu zientifikoak erabili behar izango dugu eta ahozko aurkezpena
taldearen aurrean egingo dugu. Orduan, klasean geundenean binakako taldeak egin ditugu eta
proposatutako gaiak aukeratu dugu: ni Lamyrekin jarri naiz eta argi kutxak
aukeratu ditugu.
Jarraian, azalpen bat
izan dugu gorputz adierazpenari buruz, ikusi diitugu zer motak dauden
(eszenikoa, pedagogikoa, etab.), zer edukiak dituen (gorputza ezagutzea,
dantza, dramatizadioa, komunikazioa, …) eta haren helbua: sentimenduak, nahiak,
emozioak, sentsazioak (…) adierazi. Teknikei dagokienez, musika erabil daiteke,
erlajazioa eta arnasketa landu edozein momentutan, adibidez giro ona ez
dagoenean, hasieran edo bukatzean ez ezik. Nire ustez, etorkizunerako, irakasle
bezala teknika horiek ikasi behar ditugu giro ona sortzen jakiteko.
Halaber, adinaren arabera
zein dramatizazio motak erabili behar diren ikusi dugu (hitzezkoak ala ez
hitzezkoak). Esaterako, 0-2 urtekoekin abestiak, jokoakedo pailasoak ager
daitezke; 3-4 urtekoekin ipuinak, zapiak eta ahalak oso komenigarriak dira; eta
5-6 urtekoekin mozorroak egiteko gai dira umeak, izan ere, harro sentitzen dira
baina kontuan izan behar dudu ekologikoak izatea, hau da, material birziklatua
erabiltzea eta plastika landu.
PowerPointarekin
bukatzeko, bideo bat ikusi dugu Kutxa magikoei buruz. Kalean egiten diren
ikuskizun anbulante batzuk ziren non antzerki txikiak egiten zituzten artistek
txotxongiloekin kutzaren barruan. Kutxa horiek artistek egindakoak dira
metodología zehatzarik gabe, bakoitzak bere moduan egiten dute prozesu
desberdinak jarraitzen dutelako ikerketei eta esperimentazioari esker. Horrez
gain, kutxa bakoitzak gidoi espezifiko bat du eta istorio bat kontatzen du. Oso
polita iruditu zait eta inoiz ez dut ikusi halako antzezlan bat. Hona hemen, link-a uzten dut bideoa ikusteko:https://www.youtube.com/watch?v=UyXPOV7XMec
Bukatzeko, hasi gara
dinamika batzuk egiten. Taldeka jarri gara eta umeek haien izenak ikasteko 3
jarduerak planteatu behar izan dugu. Gero klasearekin praktikan jarri ditugu
eta besteei ume balira bezala azaldu diegu.
Gure taldean jarduera
hauek asmatu ditugu: lehenik, korro batean jarrita, txaloka eta erritmoarekin
gure izena esan behar dugu eta jarraian beste ume baten izena, eta orduan, ume
horrek gauza bera egin beharko du beste haur baten izena esanez.
Bigarrenik, “pistolero”
deitzen den jolasa proposatu dugu, hau da, korro batean jarriko dira umeak eta
erdian egongo da pistoleroa eta beste haur bat seinalatu beharko du. Ume hori
makurtuko da eta haren ondoan direnek bestearen izena esan beharko dute eta
azkena esaten duena izango da pistoleroa. Oso ondo atera da baina irakasleak
esan digu kontuz izateko umeekin erabilitako lengoaiarekin, hots, pistoleroa
esanahi belikoa du eta hobe da beste izena jartzea, adibidez “argazkilaria” eta
umeak seinalatu ordez, argazki ateratzea alternativa ona izan daiteke.
Hirugarrenik, harri orri
ar jolasa tradizionala egitea pentsatu dugu baina aldaketa batekin: galtzen
duena bestearen fan bihurtuko da eta haren atzean jarriko da bere izena esanez
eta txalokatuz, animatzaile bat bezala eta irabazlea jarraituko da beste
pertsona baten kontra irabazle bat bakarrik geratu arte. Jolasa hori
dibertigarriena iruditzen zaigu eta gainera, pentsatzen dugu umeen autoestimua
igotzeko ere balio duela.
Bestetik, beste taldekin
jarduera hauek egin dituzte: hasteko, denok gimnasioan nahasi gara eta pertsona
bat pertsona baten izena esateaz arduratu da eta gu pertsona horrengana joan
behar izan dugu besarkada bate ematera.
Bigarrenik korroan
bakoitzak bere izena esan behar izan du eta lehenego letrarekin animali bat
esan eta imitatu behar izan du. Gero hurrengoa, aurrean dauden pertsonen
izenak, animaliak eta keinuak errepikatu behar izan du eta bereak gehitu.
Hirugarrenik, korroan
piano jolasa egin dugu, hau da, igo edo jaitsi egin behar izan dugu gure izena
esanez pertsona batek jolasa zuzendu duen bitartean.
Laugarrenik, ilara bat egin
dugu eta lehena bere izena esan du eta lurrean eseri da hanka zabalik, orduan
bigarrena, eserita dagoen pertsonaren hankak saltatuz bere izena esan behar du
eta gauza bera egin eta horrela denok bukatu arte.
Bostgarrenik stop jokoa
egin dugu, hau da pilla-pilla modukoa baina harrapatuta ez izateko stop esan
eta geldirik egon hanka zabalka beste pertsona bat gure izena esanez haien
artean pasatu arte.
Askenik, katu katu jolasa
egin dugu: borobil bat egin da pertsona bat erdian jarrita. Erdian dagoenak
baloia gora bota eta izen bat esan behar izan du. Izen hori duenak baloia
airean hartu eta beste izen bat esan behar du. Airean hartu ezean hartzen bila
joan behar du eta baloia hartutakoan STOP esan. Beste guztiak korrika hasiko
dira STOP entzun arte. Baloia duenak hiru pausu emango ditu gertuen duen
pertsonaengana baloarekin jotzeko asmoz. Honek eskuetan harrapatzen badu
baloia, jotzailea kalera joango da.
Orokorrean, pentsatzen
dut umeek haien klaseko lagunen izena ikasteko baliogarriak direla joko horiek
baiana jakin behar dugu adinaren arabera zeintzuk diren komenigarrienak.
