Gaur 3. entseguaren eguna heldu da eta Ainhoarekin egon gara, baita Eiderrekin ere bai. Entseguan zehar, oraingoan Ainhoarekin, konturatu gara power pointa hobetu behar genuela, ez zegoelako ondo ordenatuta.
Ainhoak aholku asko eman dizkigu hobetzeko, eta, alde batetik, desanimatu egin gaitu, salbatzeko gauza gutxi genituela zirudielako; hala ere, bestetik, begiak ireki dizkigu eta aldatu behar dugun guztia ikusi ahal izan dugu, antzezlanak askoz zentzu handiagoa izan dezan eta, ondorioz, azken emaitza hobea izan dadin.
Hasteko, txalupen instalazioa handiagoa izatea gomendatu digu, bestela, ez zuelako joko handirik ematen. Horiek estaltzeko, oihal beltz eta arina erosi behar dugu, eta horrekin arazorik gabe jolastu ahal izango dugu, pixkanaka urrunduz joateko. Igeri egitean ere itsasontziak hondorantz baztertzen saiatu behar dugu. Era berean, argi beltzen kableatua paperarekin estali behar dugu, ikus ez dadin.
Hori gutxi balitz bezala, irakasleak trantsizioak hobetzeko gakoak eman dizkigu: gelaren hondoa aldatu behar dugu, marraztutako lerroak gure aurpegietan proiektatzen direlako, eta ez delako ondo geratzen antzezlanean. Era horretan, gelaren perspektiba aldatzeko aholkua eman digu, plano zenitala erabiliz, hau da, goitik ikustea dirudiela. Horretarako, burko batzuk eta hormako lerroak marrazteaz arduratuko naiz, Txirula magikoaren antzezlanean egiten den bezala. Trazuek koherenteak izan behar dute gainerako funtsekin, eta akuarela erabili behar da. Oheen artean ez da hainbeste leku egon behar.
Jarraian, olatuak egiteko bi zelofan geruza sortu eta itsatsi behar direla azaldu digu; eta haiek eusten dituzten pertsonek ere distantzia handiagoa gorde behar dutela haien artean. Gainera, uhartera lurreratzean, hondoa ere aldatu behar dugu, gure aurpegiak hobeto ikus daitezen eta dena testuinguruan hobeto koka dadin. Horretarako, hondar koloreko zatirik handiena akuarelaz margotu behar dugu, lur irmoa irudikatuz, kolore horrek aurpegiko espresioak hobeto ikusaraziko baitizkigu.
Gelara itzultzean, berriz ere paperezko stop motion-a erabiltzea bururatu zaigu, zimurtuz baina alderantzikatuz, hau da, tolestuz loa bere amaierara iristen dela sinbolizatzeko. Bestalde, beharrezkoa da bi pertsona oheak berriz jartzeaz arduratzea gelara itzultzen garenean.
Entsegu osoan zehar Ainhoak fokuak nola erabili gomendatu digu, eta ekaitzaren soinua gehitzea ez dela beharrezkoa ere esan digu, paperarekin nahikoa dela birsortzeko. Gure kasuan musika gelako euri hodia erabiltzea ere pentsatu dugu, interesgarria izan daitekeelako bi efektuak uztartzea.
Aktoresoi dagokienez, zenbait aholku eman dizkigu Eiderrekin batera. Adibidez, zentzugabeko hainbeste soinu ez erabiltzeko esan digute; hitz batzuk ere erabil ditzakegu, astuna izan ez dadin. Era berean, lotan hainbeste denbora ez erabiltzeko eskatu digute, baizik eta oihal beltzekin, txalupatxoekin eta itsasontzi handiekin jolasteko eta esperimentatzeko eszena luzatzea.
Aholku horiek guztiak benetan beharrezkoak izan dira; izan ere, saio honetan asko ikasi dugu planteatu ere egiten ez genituen gauzei buruz, eta, gutxi geratzen den arren, hobeto bideratu ahal izan dugu antzezlana.
Ondorio gisa, ikasten ari garen teknika horiek guztiak oso baliagarriak izango dira gure etorkizuneko irakaskuntzarako. Adibidez, asko esperimentatu behar izan dugu azken emaitza batera iristeko, eta prozesua da garrantzitsuena. Era berean, Haur Hezkuntzako haurrekin ere gertatzen da, asko esperimentatu eta jolastu behar baitute beren ikaskuntza sustatuko duten material desberdinekin. Entseguetan zehar, haurrek antzezlanean birsortzeko nola jolasten duten ere aztertu ahal izan dugu, eta hori egin ahal izateak ulertzeko aukera ematen digu benetan hori egiteko aukera eskaini behar zaiela, bizi diren mundua deskubritzeko.
Gutxi geratzen da obrarako, eta nerbio asko ditugu, baina lanean egon garen guztia bukatzeko gogoa ere badugu, eta azkenean oso ondo aterako dela uste dut.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina